მთავარი > დღიური > ტრაგედიით დასრულებული მოგზაურობა ხევსურეთში (მივდიოდი სამოთხეში, მოვხვდი ჯოჯოხეთში)

ტრაგედიით დასრულებული მოგზაურობა ხევსურეთში (მივდიოდი სამოთხეში, მოვხვდი ჯოჯოხეთში)


რამოდენიმე დღეა თავს ვიკავებ წერისგან, თუმცა ჩემი გონება ვერ გათავისუფლდა იმისგან რაც ვნახე და გადავიტანე მუცოში.

პირველად 3 წლის წინ ვიყავი ათენგენობაზე ჩასული მშობლიურ მხარეში და იქიდან ჩამოვედი საოცრად ამაყი და შეყვარებული ამ ადგილებზე. იქ სადაც არ არის ელექტროენერგია, არ იჭერს მობილური, არც ინტერნეტი და არც ტელევიზორი  გაქვს,საათი და დღეც გავიწყდება რომელია… საქმე იმაშია, რომ არც გჭირდება და არც გაღელვებს ეს ყველაფერი. ხარ ზღვის დონიდან დაახლოებით 1800 მეტრის სიმაღლეზე და ტკბები ბუნების საოცრებით. იქიდან ისეთი ლამაზი მოგონებებით წამოვედი,რომ წელს სანამ ჩავიდოდი დღეებსა და საათებს ვითვლიდი, ვფიქრობდი ქალაქის სტრესისგან დავისვენებ და დავტკბები ჩემი ლამაზი ხევსურეთით თქო. თან წელს რამაზი პირველად მოდიოდა ხევსურეთში და მინდოდა ამაყად მეჩვენებინა საიდან ვარ და რა ლამაზია ჩემი მშობლიური მხარე.
ეს დღეც დადგა, კარვებით და “სპალნიკებით” ჩავბარგდით და წავედით. პირველი ღამე შატილში დავბანაკდით,მეორე დღეს უწმინდესი მობრძანდებოდა და ეკლესიის საძირკველი უნდა ეკურთხებინა. ისეთი სასიამოვნო ენერგიით დავიმუხტეთ, მთელი სამყარო გვიყვარდა და გვიხაროდა ცხოვრება, ვფიქრობდით სამოთხეა ეს ყველაფერი….
მერე კი გათენდა ათენგენობის დღე… ხალხი ხატში წავიდა ზოგი საკლავის დასაკლავად, ზოგი ბავშვებს აბარებდა ხატს, ყველა ამაღლებულ განწყობაზე იყო. ვუყურებდი მანქანებით როგორ მიდიოდნენ,მე და რამაზი, თიკო, მაიკო და გუგა დავრჩით სხვადასხვა მიზეზების გამო და კარვებთან ველოდებოდით როდის დაბრუნდებოდა ხალხი სალოცავიდან,რომ შემდეგ ყველას ერთად გვემხიარულა…რამოდენიმე საათის შემდეგ კი მოხდა ის რაც ყველამ იცის და რაზეც აღარ მინდა საუბარი : ( ეს იყო ყველაზე საშინელი დღე ჩემს ცხოვრებაში. გაუგონარი საცოდაობა ხალხის, უმწეობის გაუსაძლისი შეგრძნება. როცა ვერ იაზრებ მომხდარს, იმდენად სასტიკია რეალობა. როცა ყურები გიწუის და გული ჩერდება უსამართლობის საშინელი შეგრძნებიდან და მხოლოდ ერთი კითხვა გღრღნის – რატომ???
არ ვიცი,  არ მესმის, პასუხს ვერ ვპოულობ, რატომ ასეთი სისასტიკე და სიმწარე….

მტკივა, თვალებიდან არ ამომდის როგორ მოქონდა თეონა და მისი პატარა წყალს… :(((

Advertisements
კატეგორიები:დღიური
  1. ივლისი 26, 2010, 07:50

    😦 😦

  2. tiko
    ივლისი 26, 2010, 07:58

    😦

  3. kakato
    სექტემბერი 23, 2010, 17:46

    😦
    დღე არ გავა ეს ტრაგედია რომ არ გამახსენდეს.

  4. თებერვალი 22, 2011, 14:49

    როგორ მესმის შენი = [

    რა საშინელი რამეა 😦

  5. მარტი 13, 2011, 19:12

    მაგარი დამგრუზა = [

    არ უნდა ხდებოდეს ეგეთი რაღაცეები…

  6. მარტი 20, 2011, 14:47

    super-sad story = [

  7. აპრილი 15, 2011, 13:42

    arf vici ra vtqva daundobelia es cxovreba vwuxvar

  8. აპრილი 15, 2011, 13:44

    samwuxaroa magram realobas tvalebshi unda shexedo. gamzleoba da rwmena ar mogaklos ufalma. cxovrebas unda vebrzolot ise araferi ar gamodis. Zalian samwuxaro ambavia ar unda xdebodes egre magram ras vizavt yvelaferi uflis nebaa

  9. აპრილი 15, 2011, 13:45

    samwuxaro ambavia xshirad mesmis am bolo dros egeti tragediebis shesaxeb da Zalian vwixvar gitanagrznob

  1. No trackbacks yet.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: